A single life ...

Eindeloze discussies heb ik erover, met vrienden en vriendinnen. Waarom uitgaan? Waarom naar café’s, bars, clubs trekken tot een stuk in de nacht? Iedereen zegt me altijd dat ik dit doe om ‘iemand’ aan de haak te slaan. Bullshit. Het type man dat rondloopt in zo’n gelegenheden is ofwel hopeloos, ofwel hopeloos fout. De hopelozen, met alle respect, zijn mannen die me gewoon niet liggen. Te hard op zoek, niet daar om te genieten van de muziek, de mensen, de contacten. Te veel focus op ‘iemand leren kennen’. De hopeloos foute mannen, zijn dan weer die types die er goed uitzien, gewoon lekker, dit weten, en enkel geïnteresseerd zijn in one-night-stands, telefoonnummers, en geile blikken. Dus waarom ga ik als single girl uit? Wel, gewoon om me te amuseren. Om te dansen, praten, rond te kijken, ja ja, ook dat, mensen te leren kennen, en dit kunnen zowel mannen als vrouwen zijn, maar dus niet om te versieren, te nemen en te houden of te dumpen. Laat dit dus voor eens en voor altijd duidelijk zijn. Ik denk trouwens, nu ja zeker ben je nooit, maar ik denk, dat eens ik in een vaste relatie zit, ik ook nog met grote regelmaat een stapje ga zetten. Ik denk het.

Mijn ervaringen met de dating-site dus. Wel, de respons, ondanks het ontbreken van een foto, blijft enorm. Er zitten echte volhouders tussen, en players, die gewoon even komen kijken. Draait het hier om seks of om daten? Ik had er gisteren met een vriend een discussie over. Mijn mening is dat de meeste vrouwen hier wel echt zitten om ‘de man’ tegen te komen, en dat de meeste mannen met andere gedachten rondlopen. Weer die twee werelden die zo verscheiden zijn. Hij denkt en zegt, dat iedereen er maar op één ding uit is: snelle en goedkope seks, bevredigen van behoeften, vervullen van jezelf. Ik weiger dit te geloven en mijn ervaringen zullen leren wie er gelijk heeft …